Podróże te zaowocowały wydaniem książki Laubego Drei Königsstädte im Norden (Trzy miasta królewskie na Północy), w której pojawia się postać Seeligera.
Wydarzenia roku 1848 wzmogły jego zainteresowania polityczne. Był wówczas autorem licznych artykułów politycznych, głównie dla wiedeńskiej "Neue Freie Presse". Współpracował także z "Neue Protestantische Blätter", wydawanymi w latach 1865–1869 przez Theodora Haasego, dał się wówczas poznać jako znawca teologii protestanckiej.
Począwszy od 1855 przez trzy kadencje (do 1867) był burmistrzem Białej. W okresie sprawowania tej funkcji znacznie poprawił sytuację finansową miasta, zreformował przestarzałe struktury policji miejskiej i opieki społecznej oraz szpital miejski, doprowadził do budowy nowej szkoły ewangelickiej w sąsiedztwie kościoła, a także zlecił przebudowę ratusza. W swojej działalności, jako przedstawiciel niemieckich liberałów, walczył o utrzymanie niemieckiego charakteru Białej, zwalczając polski ruch narodowy i socjalistyczny.
W 1867, kiedy przeprowadzono reformę administracji w Galicji (w miejsce dotychczasowych 176 powiatów sądowych i 17 obwodów wprowadzono 74 powiaty polityczne), Seeliger został wybrany marszałkiem powiatu bialskiego, nie przyjął natomiast mandatu do sejmu galicyjskiego.