Jednakże w zgromadzeniach i instytutach przywiązanych do tradycyjnej liturgii nadal udzielane są zarówno niższe święcenia, jak i subdiakonat.
Według pierwszego wydania Ogólnego Wprowadzenia do Mszału Rzymskiego (sprzed reformy święceń niższych), podczas zwyczajnej formy rytu rzymskiego, subdiakon nosi albę i tunikę oraz ma do spełnienia następujące zadaniaInstitutio Generalis Missalis Romani, editio typica (1969).: nosi księgę Ewangelii; odczytuje ostatnie z czytań przed Ewangelią (Epistołę); asystuje kapłanowi i diakonowi; przygotowuje ołtarz do liturgii eucharystycznej; pomaga przy odbieraniu darów; wlewa wodę do kielicha; usługuje przy mszale; otrzymuje znak pokoju od celebransa i przekazuje go innym duchownym; przyjmuje Komunię świętą pod dwiema postaciami; służy przy puryfikacji; całuje ołtarz, jak kapłan i diakon.
Obecnie większość tych czynności sprawują świeccy – ministranci, lektorzy i akolici lub po prostu diakoni albo koncelebrujący kapłani.
Święcenia subdiakonatu są w dalszym ciągu udzielane w stowarzyszeniach katolickich przywiązanych do tradycyjnej liturgii, jak na przykład Bractwo Kapłańskie Świętego Piotra lub Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X.