Na emigracji zamieszkał w Bułgarii, gdzie związał się z bułgarskimi teozofami i Georgijem Gurdżijewem.
Pod koniec 1920 próbował jeszcze powrócić do Rosji, ale ostatecznie przyjechał do Belgradu. Był autorem antysemickich artykułów. Występował z wykładami antymasońskimi i antysemickimi. W 1922 na ich podstawie napisał książkę pt. Франкмасонство и русская революция. Latem tego roku przybył do Niemiec, gdzie kontynuował swoją pisarską i publicystyczną działalność. W 1923 opublikował w prasie prawicowej serię artykułów dotyczących wojny domowej w Rosji, w których o całe zło z nią związane obwiniał masonów i Żydów. Jednocześnie zainteresował się antropozofią, nawiązując bliski kontakt z przewodniczącym Towarzystwa Antropozoficznego w Berlinie Rudolfem Steinerem.
W 1924 przyjął obywatelstwo niemieckie, zmieniając swoje imię i nazwisko na Gregor Schwartz-Bostunicz. W tym czasie poznał przywódców NSDAP, takich jak Alfred Rosenberg i Heinrich Himmler. Od 1925 publikował artykuły w organie prasowym nazistów „Völkischer Beobachter”. W 1926 wystąpił na konferencji NSDAP w Monachium. W 1927 otrzymał tytuł Reichsredner der NSDAP. W 1928 przy pomocy finansowej partii wydał następną książkę pt. Масонство в своей сущности и проявлениях.