Inna wersja wyprowadza nazwę państwa od hiszpańskiego „” (wysoki) i „” (złoto, żelazo). Nazwa może pochodzić od celtyckich wyrazów „” (wiatr) i „” (brama), co oznacza „brama wiatrów”. Trzecia etymologia nawiązuje do wyrazu „”, po hiszpańsku chodzić, wędrować, przemieszczać sięHistoria małych krajów Europy, Ossolineum, Wrocław 2002..
Demografia mały|Okolice granicy francuskiej mały|Andora: Pas de la Casa na granicy z Francją Jeszcze w połowie lat 70. XX w. Andora liczyła zaledwie 22 tysiące mieszkańców, niemal w całości andorskich Katalończyków. Gwałtowne przemiany gospodarcze i rozwój turystyki spowodował znaczny napływ imigrantów, którzy w 2002 roku stanowili aż 62% mieszkańców, z czego 26 tys. Hiszpanów, ponad 7 tys. Portugalczyków, 4,3 tys. Francuzów. Współcześnie (stan na 2016 rok) andorscy Katalończycy stanowią liczebną mniejszość w zestawieniu z pozostałymi grupami narodowymi razem wziętymi. Średnia gęstość zaludnienia wynosi około 150 osób na km², ale zasadnicza część ludności skupia się w dolinie rzeki Envaliry, gdzie leży stolica. Większość ludności jest wyznania rzymskokatolickiego. Główne zajęcia mieszkańców to obsługa ruchu turystycznego, handel i praca w szybko rozwijającej się bankowości.