Od 1987 do 1991 wchodził w skład Rady Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej VII i VIII kadencji na uchodźstwie.

Po połączeniu emigracyjnych struktur na Scaleniowym Zjeździe PPS w listopadzie 1987 w Bernried został wybrany na przewodniczącego Centralnego Komitetu Zagranicznego PPS (Lidia Ciołkosz objęła funkcję przewodniczącej Centralnej Rady Partyjnej). Po połączeniu z krajowymi strukturami PPS na XXV Kongresie Polskiej Partii Socjalistycznej w październiku 1990 w Warszawie został wybrany na wiceprzewodniczącego Rady Naczelnej PPS. Po śmierci Jana Józefa Lipskiego, od września 1991 do listopada 1992 pełnił funkcję przewodniczącego Rady Naczelnej PPS. Na XXVI Kongresie PPS wycofał swoją kandydaturę z uwagi na zamieszkanie za granicą i potrzebę wyłonienia krajowego lidera PPS. Później wskutek sporów wewnątrz PPS po 1995 wycofał się z działalności partyjnej.