W roli tytułowej wystąpił Adolf Dymsza, gwiazda przedwojennego kina, zwany „królem polskiej komedii”. Reżyserią zajął się Jan Rybkowski, kierownik artystyczny Rytmu, twórca popularnej komedii Sprawa do załatwienia z 1953 roku, w której również grał Dymsza. W produkcję zaangażowało się wielu twórców zarówno doświadczonych, jak i cały szereg młodych (w tym późniejsi reżyserzy Stanisław Bareja i Roman Polański, którzy wystąpili w epizodach). Na ekranie pojawiła się plejada młodych aktorów, a główną rolę kobiecą grała Urszula Modrzyńska, znana z Pokolenia Wajdy (1954).
Odtworzono realia przedwojennej Warszawy, od zwykłych ulic po salony (zdjęcia kręcono w Łodzi). Film odwoływał się do warszawskiego folkloru miejskiego, którego ikoną był „Dodek”. Stylistyka salonowych scen nawiązywała wprost do przedwojennego kina, a jednocześnie sposób prowadzenia fabuły i prowadzenia kamery tchnął świeżością i odpowiadał stylistyce komediowej połowy lat 50.