Zasadniczą redakcję Awesty przeprowadzono z polecenia założyciela dynastii Sasanidów, Ardaszira I (226–241); w III wieku uzupełnił ją kapłan Tansar, a ostatecznej redakcji dokonano za panowania Szapura II (309–379).
Stan obecny
Do naszych czasów zachowało się jedynie 25% oryginalnych tekstów; obecnie składają się one z 21 ksiąg (ok. 83 tys. słów), zwanych naskami. Większość z nich spisano wierszem – stanowią one najstarszą znaną formę staroirańskiej poezji sylabicznej. Dzieli się je na pięć części: Jasna (Yasna), czyli liturgia – najważniejsza i najstarsza część Awesty, zbiór liturgicznych modlitw i religijnych inwokacji. Zawiera Gathy. Gathy – najstarsze hymny i psalmy: 1–6, 7 (id. Jasna 37), 8, Hom Jaszt (rozdz. 9–11), kredo zaratusztriańskie (rozdz. 12), (rozdz. 13–27); część przypisywana samemu Zaratusztrze (rozdz. 29–54.1): Święte modlitwy (Aszem Wohu i Jata Ahu [Ahunwara]), Ahunawaiti Gatha (rozdz. 29–34), Jasna Haptanhaiti (rozdz. 35–42), Usztawaiti Gatha (rozdz. 43–46), Spentamainjusz Gatha (rozdz. 47–50), Wohukszatra Gatha (rozdz. 51), Wahisztoiszti Gatha (rozdz. 53), Airjęmā Aszjo (rozdz. 54.1), Airjema-Iszjo (rozdz. 54.2);