Cechy utworu Kuzyn Pons jest dokładnym przeciwieństwem Kuzynki Bietki: tytułowy „ubogi krewny” nie jest postacią aktywną, pragnącą przeciwstawić się swojemu losowi, lecz uosobieniem naiwności, prostolinijności i szczerości. Pons jest wyraźnie – już poprzez swój ubiór i otoczenie – przedstawiony jako postać wręcz z innej epoki, niezdolna do zaadaptowania się w realiach monarchii lipcowej. Obsesja związana z kolekcjonowaniem dzieł sztuki i ogólna fascynacja kulturą uniemożliwiają bohaterowi zrozumienie otaczającego go świata. Pons nie zostaje jednak w żaden sposób potępiony – poprzez konsekwentny kontrast między Ponsem i Schmuckem a całym ich otoczeniem (od pani Cibot, gospodyni domu, po rodzinę Camusotów) Balzak ukazuje wszechobecny we francuskim społeczeństwie materializm, bezwzględną chęć dorobienia się w dowolny sposób, nawet poprzez cudzą krzywdę. Kuzyn Pons jest jednym z najsilniejszych w Komedii ludzkiej oskarżeń hipokryzji mieszczańskiej oraz mentalności parweniusza – rodzina Camusotów, która zresztą pojawia się również w innych utworach stanowi archetyp świeżo wzbogaconych, pozbawionych wykształcenia i ogłady członków wyższych sfer.