Na wiatrowskazie sygnaturki znajdowały się daty 1641 oraz 1834.

Po zawaleniu wieży zabudowania ratuszowe przetrwały jeszcze 42 lata, aż do 1873 roku. Wówczas na rynku nadal znajdowało się trzydzieści pięć kramów. Stary ratusz funkcjonował od 1660 do 1873 roku. W 1875 roku rozebrano zarówno ratusz, jak i przyległe budynki, porządkując rynek, który stał się otwartym placem.

Tymczasowy ratusz Już w 1874 roku miasto zakupiło barokową kamienicę na rogu dzisiejszych ulic Karola Miarki i Parkowej, która stała się tymczasową siedzibą magistratu na lata 1874–1905. Budynek ten, wzniesiony w 1753 roku przez kupca Johanna Davida Alta, był dwukondygnacyjny, ośmioosiowy, z czterema arkadowymi podcieniami i mansardowym dachem. W 1789 roku nieruchomość nabył fundator Johann Ernst Conrad, a w latach 60. XIX wieku stała się własnością rodziny Semper.

Wzrost liczby mieszkańców Kamiennej Góry w drugiej połowie XIX wieku spowodował wyburzenie Górnej Bramy miejskiej w 1837 roku oraz Dolnej Bramy w 1862 roku. W latach 1808–1900 wzniesiono w mieście 139 nowych kamienic. W 1873 roku Kamienna Góra liczyła około 5 500 mieszkańców, a na początku XX wieku już około 13 000, co wynikało m.in.