Trafność nie wymaga zastanowienia, działa odruchowo.
Według Szymanowskiego, gust podlegał rozwojowi w trakcie dziejów, dlatego nie należy niewolniczo ulegać twórczości dawnej, zawierającej wiele skaz. Jako niedoskonały krytykuje więc antyk oraz pisarzy zbyt silnie do niego nawiązujących. Doskonałe jest to, co nowe i współczesne, szczególnie, jeśli swoje źródło ma w wykwintnej kulturze salonów. Są one według niego idealnym miejscem kształcenia gustu, szczególnie dzięki obecności kobiet, które wyposażone są we wrodzoną delikatność i urodę. Najważniejsze dla twórczości literackiej nie są skodyfikowane przepisy, ale piękno i słodycz.
W swoim programie Szymanowski zawarł również krytykę kilku pisarzy, m.in. Piotra Kochanowskiego, Szymona Szymonowica, Sebastiana Klonowica za niewłaściwe dobieranie słów i wyrażeń. Podobnie odniósł się do sztuki Panna na wydaniu autorstwa Czartoryskiego, zarzucając mu, że jedna z bohaterek przemawia w sposób zbyt „gruby”, a według niego taki wyraz gdy z ust kobiecych wychodzi, kazi te usta, przyjemności samej poświęcone.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polskie oświeceniowe utwory literackie Kategoria:Rokoko w Polsce Kategoria:Utwory literackie z 1779