W 1868 roku na tron wstąpił młody cesarz Mutsuhito, jednocześnie dokonując radykalnych zmian gospodarczych i społecznych (okres Meiji). Nadrzędnym celem było gospodarcze rozwinięcie kraju, a szczególną protekcją cieszyły się przemysł zbrojeniowy oraz rozwój transportu i łączności, które mogły służyć przyszłej ekspansji. Japonia musiała pokonać wielowiekowe zaniedbania. Popyt na rynku krajowym był ograniczony, dlatego Japonia zaczęła dążyć do opanowania rynków zagranicznych. Pobliskie kraje – Chiny i Korea były penetrowane i już osłabione przez zachodnie mocarstwa. Niemal od razu po otwarciu się Japonii na świat, przystąpiła ona do rywalizacji z „białymi” mocarstwami o wpływy gospodarcze i polityczne w Azji. Od 1882 roku przyspieszył rozwój japońskiej marynarki wojennej; koła rządowe i wojskowe zrozumiały, że bez silnej floty nie można wyjść poza granice Japonii. Trzon floty stanowili ochotnicy, dzięki czemu poziom wyszkolenia był wyższy. Pod koniec XIX wieku japońska armia lądowa została zreorganizowana na wzór pruski. Marynarka wojenna była wzorowana na brytyjskiej. Pierwsza japońska konstytucja z 1889 roku była również wzorowana na pruskiej. Niemal całkowita jedność etniczna kraju szybko wytworzyła poczucie patriotyzmu.