1 sierpnia 1935 został przyjęty w szeregi Wehrmachtu w stopniu majora. Został oficerem do dyspozycji Dowództwa Sił Lądowych. W styczniu 1936 został awansowany na stopień podpułkownika i powierzono mu funkcję wykładowcy taktyki w Szkole Wojennej w Dreźnie. W Wehrmachcie powierzono mu dowodzenie 26 batalionu piechoty straży granicznej. 10 listopada 1938 został awansowany na stopień pułkownika.
II wojna światowa Front zachodni Po rozpoczęciu II wojny światowej dowodził 205 Pułkiem Piechoty w składzie 52 Dywizji Piechoty, która podczas kampanii wrześniowej zabezpieczała zachodnią granicę Niemiec. Pułk dowodzony przez Reymanna brał udział w kampanii francuskiej. W połowie 1941 został przeniesiony na front wschodni w związku z atakiem Niemiec na ZSRR.
Front wschodni Dowodzona przez Lothara Rendulica 52 Dywizja Piechoty szła na Moskwę przez Bobrujsk i Briańsk. 22 listopada 1941 Reymann został odznaczony złotym Krzyżem Niemieckim. Trafił do szpitala wojskowego w styczniu 1942 z powodu ciężkiej choroby. Po opuszczeniu szpitala w maju 1942 został przeniesiony do rezerwy OKH. 5 września 1942 powierzono mu dowództwo 254 Dywizji Piechoty, walczącej w rejonie Leningradu. W październiku 1942 został awansowany na stopień generała majora.