W 1997 po raz drugi został mistrzem świata, ponownie w konkurencji sztafety 4 × 100 m. W kolejnych latach wywalczył m.in. srebrny medal igrzysk Wspólnoty Narodów w Kuala Lumpur (sztafeta 4 × 100 m) i srebrny medal igrzysk panamerykańskich rozgrywanych w Winnipeg. Na igrzyskach olimpijskich w Sydney był członkiem sztafety 4 × 100 m, która nie zdołała obronić tytułu mistrzowskiego, ponieważ w półfinale zajęła dopiero 6. pozycję z czasem 38,92 i nie awansowała do dalszej fazy. Po raz ostatni w zawodach międzynarodowych wystąpił podczas mistrzostw świata w Edmonton, gdzie kanadyjska ekipa z jego udziałem wystartowała przed własną publicznością w konkurencji sztafety 4 × 100 m i odpadła w półfinale, zajmując w tej fazie 5. pozycję.
Poza lekkoatletyką Kanadyjczyk uprawiał też dyscyplinę bobslejów. W 1994 wystąpił na zimowych igrzyskach olimpijskich w Lillehammer, gdzie w wyścigu dwójek zajął 15. pozycję, natomiast w wyścigu czwórek ekipa kanadyjska zajęła 11. pozycję.