Po śmierci Antoniego Kozłowskiego w 1907 roku, biskup Jan Tichy administrował przez pewien okres Kościołem Polskokatolickim w Chicago do czasu jego połączenia w 1909 roku z Polskim Narodowym Kościołem Katolickim. Starał się o zwierzchność nad diecezją starokatolicką w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Jego sytuacja była w tym czasie jednak problematyczna, gdyż jego święcenia biskupie nie były uznawane za ważne przez Międzynarodową Konferencję Biskupów Starokatolickich.
Po 1909 roku Tichy związał się ze starokatolickim klasztorem benedyktynów św. Jana Chrzciciela w Fond du Lac, gdzie rezydował i dla którego w 1911 roku wyświęcił na opata, Williama Henriego Francisa Brothersa.
W 1914 roku biskup Jan Tichy porzucił kapłaństwo. Związał się z wdową, Emmą Schoedel, z którą żył w nieformalnym związku do 1927 roku. Pracował w tym czasie w konsulatach Austrii i Królestwa Szwecji.
Rekoncyliacja W 1932 roku Jan Tichy postanowił powrócić na łono Kościoła rzymskokatolickiego i złożył rekoncyliację. Po pokucie otrzymał przyzwolenie na pełnienie funkcji kapłańskich.