Prowadzone przez niego publikatory stały się organami nacisku politycznego w duchu zachowawczym na rządzących, nie cofając się nawet przed krytykowaniem poczynań rządu, o ile nie wydawały mu się wystarczające konsekwentne i antydemokratyczne. W związku z tym, sam Katkow uznawany jest współcześnie za ojca chrzestnego czwartej władzy, czyli dziennikarstwa politycznego, w Rosji. Publicystyka jego miała często charakter zmienny i koniunkturalny, w zależności od chwilowych fascynacji i zapatrywań, zawsze jednak rozpatrywanych w duchu konserwatywnym.
Ostatnie lata W ostatnich latach swojego życia cierpiał na wiele dolegliwości, m.in. na reumatyzm. Mimo tego, pracował bardzo dużo, ogarnięty poczuciem misji, jaką sobie wiele lat wcześniej narzucił. Zmarł z powodu raka żołądka w Moskwie i został pochowany na cmentarzu przy monasterze św. Aleksego (zlikwidowanym w latach 30. XX wieku przez władze sowieckie, mogiła została zniszczona).
Po śmierci Katkowa wdowa po nim wydała Полное собрание передовых статей Московских Ведомостей, zbiór artykułów Katkowa, zamieszczonych w „Moskiewskich wiedomostiej”, w 25 tomach.
Bibliografia
Publikacje:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie Kategoria:Nacjonaliści rosyjscy Kategoria:Rosyjscy dziennikarze Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Urodzeni w 1818 Kategoria:Zmarli w 1887