Charakterystycznym elementem Visy z pierwszych lat produkcji był tzw. „świński ryjek” atrapy chłodnicy (który uważany jest za przyczynę niskiej popularności Visy I generacji) oraz tablica wskaźników wraz z przełącznikami określanymi przez użytkowników jako „puszka z piwem i krajalnica do sera”. Były umieszczone zgodnie z zasadą PRN: (Pluie, Route, Nuit – deszcz, droga, noc) dającą dostęp do wycieraczek, spryskiwaczy, klaksonu, kierunkowskazów, świateł umieszczonych na cylindrycznym elemencie na wyciągnięcie palców. W modelach późniejszych, miejsce zegara analogowego zajął obrotomierz, oraz pojawił się zegar cyfrowy.
Po dwóch latach produkcji wprowadzono kolejny silnik o pojemności 1219 cm³ i mocy 47 kW (64 KM) stosowany wcześniej w Renault 14. Pierwsza wersja Visy produkowana była w trzech kolorach: czerwonym, zielonym oraz żółtym, późniejsze wersje oferowały większą liczbę kolorów nadwozia.
Lifting W marcu 1981 roku do produkcji weszła wersja Visa II, która zyskała większą popularność niż pierwsza wersja Visy. Zmianie uległ wygląd nadwozia za zasługą firmy Heuliez. Zmieniono całkowicie wygląd zderzakówi atrapy chłodnicy;