Męża wyśpiewaj, co święty gród Troi Zburzywszy, długo błądził i w tułaczce swojej Siła różnych miast widział, poznał tylu ludów Zwyczaje, a co przygód doświadczył i trudów! (Homer, Odyseja, tłum. Lucjan Siemieński)
Broń i męża opiewam, co z Troi wybrzeża. Do Italii, gnan losem, pierwszy na brzeg zmierza. (Wergiliusz, Eneida, tłum. Tadeusz Karyłowski)
Wojnę pobożną śpiewam i Hetmana, Który święty grób Pański wyswobodził; O, jako wiele dla Chrystusa Pana Rozumem czynił i ręką dowodził. (Torquato Tasso, Jerozolima wyzwolona, tłum. Piotr Kochanowski)
As armas e os barões assinalados, Que da ocidental praia Lusitana, Por mares nunca de antes navegados, Passaram ainda além da Taprobana, Em perigos e guerras esforçados, Mais do que prometia a força humana, E entre gente remota edificaram Novo Reino, que tanto sublimaram; (Luís Vaz de Camões, Os Lusíadas)
Of Man's first disobedience, and the fruit Of that forbidden tree whose mortal taste Brought death into the World, and all our woe, With loss of Eden, till one greater Man Restore us, and regain the blissful seat, Sing, Heavenly Muse, that, on the secret top Of Oreb, or of Sinai, didst inspire That shepherd who first taught the chosen seed In the beginning how the heavens and earth Rose out of Chaos: (John Milton, Paradise lost)