Ma kształt zbliżony do regularnego koła o wymiarach 205 m na osi północ–południe oraz 215 m na osi wschód–zachód, o łącznej powierzchni około 3,2 ha. Otoczone jest dwoma pierścieniami wałów i fosą usytuowaną pomiędzy nimi, reprezentując tym samym typ grodzisk jednoczłonowych, pierścieniowatych. Od strony południowej wały zostały jednak zniwelowane, a fosa zasypana w związku z powstaniem w tym miejscu w XVI wieku folwarku (jego teren przekształcono po 1815 na potrzeby parafii ewangelickiej). Wizualnie więc przypomina dziś koło z wyciętą jedną ćwiartką. Wał wewnętrzny najlepiej zachowany jest od strony wschodniej, fragmentarycznie jest również widoczny od południowego wschodu i od zachodu. Najlepiej zachowany fragment fosy ma w górnej partii szerokość około 15 m.
Współcześnie teren grodziska (poza częścią wydzieloną dla parafii ewangelickiej) stanowi niezagospodarowany, trawiasty teren spacerowy. Wał zewnętrzny i wewnętrzny są porośnięte starodrzewiem grądowym, w którym największy klon jawor o średnicy w pierśnicy wynoszącej 85 cm ma wymiary pomnikowe. W pobliżu kościoła stoi również okazały dąb szypułkowy, opleciony bluszczem. Grodzisko jest jednym z obszarów w mieście, gdzie na początku XXI wieku zaproponowano utworzenie zespołu przyrodniczo-krajobrazowego.