Cztery lata później, w roku 1939 założono pierwszy zbór w Paragwaju.
W 1940 roku rozpoczęto korzystanie z nagrań gramofonowych w różnych językach, docierając do polskich, rosyjskich, niemieckich i ukraińskich imigrantów, którzy osiedlili się w południowych rejonach kraju. Nowymi wyznawcami zostali m.in. Gołasikowie, mieszkający w kolonii polsko-ukraińskiej w okolicach Encarnación.
W 1945 roku do kraju przybyli pierwsi misjonarze Biblijnej Szkoły Strażnicy – Gilead. 1 września 1946 roku w stolicy otworzono nowe Biuro Oddziału. W roku 1947 w kraju działało 34 głosicieli. Od 4 do 6 czerwca 1948 roku odbyło się pierwsze w Paragwaju większe zgromadzenie z udziałem 100 osób.
Na początku 1950 roku rząd podjął oficjalną próbę wydalenia misjonarzy Towarzystwa Strażnica, która się jednak nie powiodła. W 1954 roku rozpoczęto wyświetlanie filmów religijnych, na które ogółem przybyło ponad 70 tysięcy osób.
Rozwój działalności 14 października 1957 roku zalegalizowano działalność Świadków Jehowy w Paragwaju. W 1961 roku zanotowano liczbę 411 Świadków Jehowy, zorganizowanych w 22 zbory. W kraju funkcjonowało pięć domów misjonarskich – w Asunción, Encarnación, Villarrica, Coronel Oviedo, Pedro Juan Caballero i około 50 misjonarzy.