thumb|Grób Alberta Rosentala na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie Albert Rosental (ur. 26 grudnia 1857 w Sieradzu, zm. 1 maja 1921 w Warszawie) – polski lekarz psychiatra.
Życiorys Urodził się w Sieradzu w zasymilowanej rodzinie żydowskiej. Uczył się w gimnazjum w Kaliszu, od 1874 studiował medycynę na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim. Na IV kursie medycyny został wyróżniony przez Wydział Lekarski Uniwersytetu złotym medalem za rozprawę Paralysis progressiva. Krytyczny rozbiór psychicznych i nerwowych zaburzeń przy początkowym rozwoju porażenia postępującego. 8 grudnia 1879 otrzymał dyplom lekarza. Dzięki rocznemu stypendium przyznanemu przez Uniwersytet uzupełniał studia w Berlinie u Carla Westphala i w Warszawie w laboratorium uniwersyteckim Włodzimierza Brodowskiego oraz w szpitalu św. Jana Bożego u Romualda Pląskowskiego (od lutego 1881 jako lekarz miejscowy, od lipca 1882 zatrudniony na stanowisku asystenta). W 1882 roku przedstawił dysertację doktorską. W 1883 odbył podróż po europejskich klinikach psychiatrycznych, zwiedzając kliniki w Wiedniu, Monachium, Bazylei, Achern, Heidelbergu, Bonn i Paryżu.