Okupację spędził w Rzeszowie. Brał udział w tajnym nauczaniu i ruchu podziemnym. W Muzeum Miejskim (sąsiadującym z gettem), na które wyremontowano bardzo zniszczony dom przy Rynku 8 (obecnie Rynek 6), przechowywano wiele tysięcy książek oraz tajne archiwum Armii Krajowej. Tu zdawano również podziemne matury.
Po zakończeniu drugiej wojny przeszedł do resortu Kultury. Był współorganizatorem Muzeum Ziemi Rzeszowskiej. Twórca i pierwszy kustosz Muzeum Okręgowego w Rzeszowie. Współorganizował Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku. Przez cztery kadencje był radnym Wojewódzkiej Rady Narodowej. Należał do wielu towarzystw naukowych i kulturalnych. Pomimo iż nie uzyskał doktoratu, w 1954 za działalność naukową otrzymał tytuł docenta. Był autorem 20 książek, opublikował około 700 artykułów. Autor prac monograficznych o kulturze Lasowiaków, Rzeszowiaków, Pogórzan z regionów Polski południowo-wschodniej. Współpracownik rzeszowskich „Nowin”.
Należał do Stowarzyszenia Historyków Sztuki. Współzałożyciel i członek honorowy Towarzystwa Naukowego w Rzeszowie.
26 lutego 1933 poślubił Michalinę (z domu Koza). Mieli synów Sławomira, Bogusława.
Zmarł 22 kwietnia 1983 w Rzeszowie.