Życie prywatne i praca naukowa Paul Shilder urodził się w rodzinie żydowskiego kupca jedwabiu. Doktorat z medycyny zdobył w 1909 r. na Uniwersytecie Wiedeńskim. Doktorat z filozofii uzyskał w 1917 r. za pracę Poczucie własnej wartości i osobowość.
W latach 1912–1914 pracował jako asystent lekarza w klinice psychiatrycznej w Lipsku. W trakcie trwania I wojny światowej służył w różnych szpitalach. Po jej zakończeniu w 1918 r. objął stanowisko w klinice psychiatrycznej w Wiedniu. W 1920 r. zaczął pracę nad uzyskaniem tytułu profesora z neurologii i psychiatrii, który otrzymał w 1925 r.
W 1919 r. został członkiem Wiedeńskiego Towarzystwa Psychoanalitycznego, gdzie w 1929 r. objął stanowisko kierownicze w leczeniu pacjentów ambulatoryjnych z psychozami.
Shilder podczas pracy akademickiej spotykał się z wrogo nastawionymi pracownikami naukowymi. Ostatecznie w 1928 r. opuścił klinikę i wyjechał do Baltimore, gdzie otrzymał posadę jako gościnny wykładowca na Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa.
W 1929 r. Shilder przeniósł się do Nowego Jorku, gdzie rozpoczął pracę akademicką, jako wykładowca na Uniwersytecie Nowojorskim.