Wziął udział w synodzie w Bełżycach w marcu 1569 roku wraz z Mikołajem Sienickim – kasztelanem chełmskim, Adamem Gorajskim, Piotrem Kaszowskim. Za czasów króla Zygmunta Augusta; Brzostowski wyzwał Stanisława Pszonkę (przez pozew z pieczęcią królewską), do pojedynku publicznego w obliczu sądu królewskiego, lecz ten się nie stawił, a Brzostowski żądał, żeby był uznany za niewinnego, lecz król wyrok zawiesił.

Po śmierci Stanisława, właścicielem Babina i burgrabią Rzeczypospolitej został jego syn Jakub Pszonka (1562–1622), jeden z przywódców rokoszu Zebrzydowskiego w 1617 r., senior świecki kalwiński, przywódca Rzeczypospolitej Babińskiej, mężny rycerz, który powiększył dobra Babin o część Matczyna i pobliską Czółnę, a po nim dziedziczył jego syn Adam Pszonka – chorąży chełmski, a potem podkomorzy lubelski, (na wojnach przeciw Moskwie i Szwedom wsławiony), z którego śmiercią w 1677 r. upadła Rzeczpospolita Babińska.

Sarnicki umieszcza w swoich wersetach wśród „Babinianów” (czyli bywalców w Rzeczypospolitej Babińskiej);