Drugim, aczkolwiek pośrednim, dowodem na to, że pierwsza cerkiew w Bielsku była poświęcona Matce Bożej, jest wezwanie kościoła farnego w Bielsku. Kościół ten był erygowany w 1430 pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Mikołaja. Był to pierwszy kościół rzymskokatolicki w Bielsku. Przyjął więc on, jak to było w średniowiecznym zwyczaju, wezwanie wcześniej istniejącej w mieście świątyni prawosławnej.
XIII–XV wiek Pewnie w czasie najazdu tatarskiego w 1240 pierwsza cerkiew bielska, stojąca w obrębie grodu, została zniszczona. Przed 1289 książę włodzimierski Włodzimierz Iwan Wasylkowicz odbudowanej już cerkwi przekazał swój dar w postaci ksiąg i ikon. Donosi o tym zapis z „Latopisu Halicko-Wołyńskiego”: U Bielsku podstroi cerkow ikonami i knihami. Następna wzmianka o cerkwi Preczystieńskiej pochodzi z II połowy XV wieku. Wtedy to Michał Semenowicz, książę horodeński, bielski i kobryński wraz z żoną księżną Wassą na nowo fundowali zamkową cerkiew Preczystieńską. Czytamy o tym w opisie cerkwi z 1637: Cerkow Rożdżestwa Preswiatoj Władyczycy (...) fundowanaja niekhdy kniaziem Michaiłom Semenowiczom (...) i kniahinieju Wassoju, jako napiś otpiewajet na tablice za obrazami trema namiestnymi ukraszennymi złotom (...). Nowa fundacja świątyni miała miejsce przed 1484, ponieważ w tym roku księżna Wassa zmarła.