W 1972 obroniła dysertację kandydacką na macierzystej uczelni, a dziesięć lat później została docentem. W latach 1989–1990 była wicedyrektorem katedry, a od 1991 do 2001 pełniła funkcję jej dyrektora. W 1999 złożyła pracę habilitacyjną, uzyskując profesurę z pedagogiki. Od 1999 do 2004 zajmowała stanowisko dyrektora wydziału kliniki uniwersyteckiej w Kownie. Wstąpiła do Litewskiego Związku Lekarzy. Jest autorką ponad 300 publikacji z dziedziny nauk medycznych.
W 2004 została jako kandydatka niezależna wybrana do Sejmu Republiki Litewskiej w okręgu jednomandatowym nr 18 Poniemuń. W parlamencie na początku kadencji przystąpiła do frakcji Związku Ojczyzny. Mandat utrzymała w kolejnych wyborach z 2008. 17 listopada tego samego roku otworzyła i prowadziła pierwsze posiedzenie parlamentu nowej kadencji jako tymczasowa jego przewodnicząca. W 2012 również uzyskała poselską reelekcję z ramienia Związku Ojczyzny, pokonując w okręgu jednomandatowym księdza Jonasa VarkalęGłówna Komisja Wyborcza – Wybory 2012 . Ponownie jako najstarszy wiekiem poseł otworzyła pierwszą sesję nowego Sejmu z 16 listopada 2012.