Dyrekcji Poczt i Telegrafów dla Galicji i Wielkiego Księstwa Krakowskiego we Lwowie, gdzie od około 1886 nadkomisarzem, od około 1890 sekretarzem, od około 1894 radcą, od 1903 do 1909 dyrektorem oddziału rachunkowego (potem określany też dyrektor departamentu rachunkowego) oraz jako naczelny dyrektor izby obrachunkowej). Pod koniec lata 1909 przeszedł w stan spoczynku.
Równolegle w C. K. Armii został mianowany porucznikiem piechoty z dniem 1 listopada 1874. Jako oficer rezerwy do około 1883 był przydzielony do 77 pułku piechoty z garnizonem w Königgrätz i z komandem rezerwy w Samborze. Następnie w C. K. Obronie Krajowej został zweryfikowany w stopniu podporucznika piechoty z dniem 1 listopada 1874, a następnie awansowany na nadporucznika z dniem 1 maja 1883. Od około 1883 do około 1884 jako oficer w nieaktywnym stanie był przydzielony do Bukowińskiego batalionu piechoty obrony krajowej nr 75 w Radautz.