Niszczyciel Z24 jednak zdołał trafić „Edinburgh” torpedą w lewą burtę w rejonie hangaru, naprzeciwko poprzedniego trafienia w śródokręcie (według niektórych źródeł, był to Z25). Krążownika nie dało się już uratować i został opuszczony przez załogę i dobity torpedą przez HMS „Foresight”, na pozycji ok. Uboat.net.. 790 osób z 847 załogi przejęły trałowce HMS „Harrier” i „Gossamer”, podczas obu storpedowań zginęło 57 osób i – Don Kindell, Casualty Lists of the Royal Navy and Dominion Navies, 1922-present..
Ładunek i jego wydobycie „Edinburgh” podczas ostatniej podróży przewoził 5,5 t złota, będącego częścią zapłaty ze strony radzieckiej za dostawy Lend-Lease (465 sztabek w 93 skrzynkach, o ówczesnej wartości ok. 2.000.080 funtów szterlingów). Od lat 50. rząd brytyjski planował wydobycie złota z wraku, mimo jego uznania w 1957 za grób wojenny. W końcu, kontrakt przyznano konsorcjum Jessop Marine Recoveries i 15 maja 1981 po krótkich poszukiwaniach statek badawczy „Dammtor” odkrył wrak „Edinburgha” na głębokości 250–260 m. We wrześniu-październiku 1981 wydobyto 431 sztabek o masie 5,13 t i wartości wówczas ok. 44.000.000 funtów szterlingów. 45% złota otrzymało konsorcjum, z pozostałego – 2/3 ZSRR i 1/3 Wielka Brytania.