Operacja kijowska – wspólna operacja militarna Ukraińskiej Armii Halickiej i Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej przeciw wojskom Rosji Radzieckiej, mająca na celu zdobycie Kijowa i uzyskanie przestrzeni dla dalszego prowadzenia operacji zaczepnych, przeprowadzona w sierpniu 1919.
Sytuacja militarna przed operacją W dniach 16-17 lipca 1919, po niepowodzeniu ofensywy czortkowskiej, wojska UHA, liczące około 50 tysięcy żołnierzy, przeszły Zbrucz, i wycofały się na ostatni skrawek terytorium administrowanego przez rząd Ukraińskiej Republiki Ludowej znajdujący się w owym czasie w Kamieńcu Podolskim. Dowódcy obu armii (armia URL liczyła wówczas kilkanaście tysięcy żołnierzy i oficerów) postanowili podjąć ofensywę przeciwko atakującym z północy i wschodu oddziałom bolszewickim. Rozważano dwa kierunki ataku: na Kijów – za tym kierunkiem przemawiało znaczenie polityczne i propagandowe na Odessę – jej zdobycie dawałoby możliwość zakupu i sprowadzenia broni, amunicji i wyposażenia. Możliwe byłoby wtedy również sprowadzenie jeńców ukraińskich (z armii austro-węgierskiej), przetrzymywanych w obozach jenieckich we Włoszech.
Wybrano uderzenie na Kijów, pozorując tylko pomocniczy atak w kierunku Odessy.