2. Francuski - umiarkowany zwany nową obroną społeczną, jego przedstawicielem jest Mark Ancel – ruch ten głosił potrzebę badań poznawczych sprawcy, program reformy prawa karnego i polityki karnej oparty na przestrzeganiu zasad legalizmu (w tym nullum crimen sine lege, nulla poena sine lege).Cechą charakterystyczną nurtu jest humanizm, a zwłaszcza dążenie do ograniczenia zakresu penalizacji, czyli uznanie przez ustawodawcę określonego czynu za czyn zabroniony (przestępstwo), wykroczenie lub delikt dyscyplinarny oraz w niektórych koncepcjach utrzymywania zagrożenia karą danego czynu. Nurt francuski postulował również oparcie oddziaływania na sprawców przestępstw na programach resocjalizacyjnych. Warunkiem tych programów jest gruntowne badanie osobowości sprawców przestępstw, a więc zerwanie z abstrakcją proporcjonalności winy i kary na rzecz realnego oddziaływania resocjalizacyjnego.
Pod wpływem Ruchy Nowej Obrony Społecznej do pewnego stopnia powstały niektóre kodeksy karne jak np. duńska ustawa kryminalna dla Grenlandii. A elementy resocjalizacyjny tego ruchu można odnaleźć w polskim kodeksie karnym z 1969 roku a także w kodeksie greckim z 1952 roku czy szwedzkim z 1962 roku. Kategoria:Ruchy społeczne Kategoria:Kryminologia