Aktywny politycznie. W okresie zaborów wydawał dzieła polskie – historyczne, poetyckie, śpiewniki narodowe. Publikował artykuły na łamach „Gońca Wielkopolskiego” (1895–1896), „Sokoła” (1902–1907), „Pracy” (1905–1907), był członkiem i prezesem okręgu poznańskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, działał w Towarzystwie Czytelni Ludowych, Związku Towarzystw Przemysłowych i Rzemieślniczych, Związku Towarzystw Kupieckich, Towarzystwie Popierania Przemysłu i Handlu Polskiego „Rozwój”. Wielokrotnie stawał przed sądami niemieckimi za działalność narodową.

W latach 1909–1919 wchodził w skład Rady Głównej i Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Demokratycznego w zaborze pruskim (późniejsze Towarzystwo Demokratyczno-Narodowe), a 1898–1918 był prezesem komitetu wyborczego miasta PoznaniaM. Ratyński, Karol Rzepecki (1865-1931), [w:] Słownik biograficzny polskiego obozu narodowego, t. 6, red. K. Kawęcki, Warszawa 2024, s. 353.. Działał w Tajnej Organizacji Niepodległościowej. W grudniu 1918 został członkiem Rady Ludowej w Poznaniu (a także jej sekretarzem), współtworzył 14. kompanię Straży Ludowej, aktywną w wyzwalaniu Poznania. Został pierwszym polskim prezydentem policji miasta Poznania.