22 lutego 1942 roku władze niemieckie ogłosiły zarządzenie o stworzeniu zamkniętej dzielnicy żydowskiej skupionej wokół synagogi i budynku Talmud Tory. Zdzięciolscy Żydzi otrzymali określony limit czasowy w celu przeprowadzenia się do getta.

Alter Dworecki nawiązał kontakt z żydowskimi mieszkańcami okolicznym miasteczek oraz radziecką partyzantką dowodzoną przez Nikołaja Wachonina. Jeszcze jesienią 1941 roku założył na terenie miasta liczącą około 60 osób organizację podziemną, złożoną w dwudziestu komórek po trzech mężczyzn każda. Dziesięciu mężczyzn przyłączyło się do oficjalnej policji żydowskiej.

20 kwietnia 1942 roku Alter Dworecki wraz z sześcioma członkami ruchu oporu zmuszony był uciec do okolicznych lasów, jednak wkrótce został zabity w zasadzce. Udało się jednak utworzyć specjalny batalion żydowski liczący ponad 100 ochotników, podzielony na trzy jednostki dowodzone przez Herszla Kaplińskiego, Jonasza Midwieckiego i Szaloma Ogulnika. W działalność batalionu zaangażowane były również żydowskie kobiety jako pielęgniarki, kucharki, sekretarki i praczki, choć kilka z nich brało też udział w walkach.

Baza jednostki znajdowała się około 20 kilometrów od Zdzięcioła w lasach lipiczańskich. Wszystkie działania koordynowano z sowiecką partyzantką, głównie grupą Orlańskiego “Borba” oraz brygadą “Lenin”.