W 1879 Stephens zrezygnował ze stanowiska Mistrza Robotników - zastąpił go Terence Powderly. W 1881 zakon zrezygnował z zasady konspiracji, co przyczyniło się do jego wzrostu liczebnego. W 1878 liczył 9287 członków, w 1883 - 52.000, a w latach największego rozkwitu (1885-1886) - 600.000. Progiem wiekowym do przyjęcia było osiem lat, fakt niesprzedawania alkoholu oraz niereprezentowania wolnych zawodów, np. lekarskiego, czy adwokackiego. Zakaz przyjmowania obejmował pracodawców. W zakonie obowiązywał również względny solidaryzm rasowy, należeli tu również Afroamerykanie i Indianie. Zgromadzenia zakonu powstawały na terenach indiańskich, gdzie tradycyjne związki zawodowe nie operowały.
Schyłek Po 1882 Powderly, pod naciskiem mas związkowych, zmuszony był zrewidować swoje stanowisko odnośnie do nieprowadzenia przez zakon strajków. Mimo to przełom lat 80. i 90. XIX wieku był już okresem schyłkowym dla organizacji. W 1890 liczyła ona 100.000 członków, w 1893 - 74.000, a około 1900 zakon praktycznie przestał działać. Ostatnie ogniwo rozpadło się jednak dopiero w 1947, a jego członkowie przeszli do Amerykańskiej Federacji Pracy.
Przypisy
Linki zewnętrzne Knights of Labor, Declaration of Principles 1886 The Noble and Holy Order of the Knights of Labor
Kategoria:Związki zawodowe w Stanach Zjednoczonych