W międzyczasie pojawiły się też zdania, aby wydać Marię Eleonorę za królewicza polskiego, Władysława WazęZbigniew Anusik, Gustaw II Adolf, Wrocław 1996, s. 61..
W 1619 r. Gustaw Horn, który w imieniu Gustawa Adolfa został wysłany na dwór elektora brandenburskiego, by prowadzić rokowania sojusznicze, otrzymał od Jana Zygmunta aprobatę co do małżeństwa z jego córką. Ponadto zalecił, by ślub odbył się jak najszybciej. Kiedy elektorowa Anna się o tym dowiedziała, dała do zrozumienia, iż obietnica jej męża jest dla niej niewiążącą i wolałaby widzieć swoją córkę w mogile niż wychodzącą za króla SzwecjiZbigniew Anusik, Gustaw II Adolf, Wrocław 1996, s. 62..
W 23 grudnia 1620 r. zmarł ojciec Marii, Jan Zygmunt. Jeszcze przed śmiercią Maria Eleonora obiecała ojcu, że nie poślubi nikogo innego tylko króla Szwecji. Zgodnie z tradycją rodu Hohenzollernów ręką Marii Eleonory po śmierci ojca zarządza elektorowa-wdowa. Annie nie podobało się, że nowy elektor, Jerzy Wilhelm szuka pomocy przeciwko niej u króla Rzeczypospolitej. W takiej sytuacji elektorowa-wdowa wyraziła swoją zgodę na zamążpójście Marii Eleonory za Gustawa II Adolfa. W 1620 r. do Brandenburgii przyjechał Jan Kazimierz Wittelsbach wraz z Gustawem Adolfem, który udawał jego służącegoZbigniew Anusik, Gustaw II Adolf, Wrocław 1996, s.