mały|Krainy historyczne woj. lubelskiego i Polski na tle współczesnych granic administracyjnych Województwo lubelskie – jednostka samorządu terytorialnego i podziału administracyjnego we wschodniej Polsce, o powierzchni 25 122,38 km². Obejmuje głównie południową połowę Niziny Południowopodlaskiej, Polesie Zachodnie i Wołyńskie (po Bug) oraz Wyżynę Lubelską, mały obszar Wyżyny Wołyńskiej, większość polskiego Roztocza i skraj Kotliny Sandomierskiej. Według danych GUS 31 grudnia 2025 roku zamieszkiwały je 1 980 772 osoby. Siedzibą władz wojewódzkich jest Lublin. Jest najdalej wysuniętym na wschód województwem w Polsce.
Współczesne województwo lubelskie obejmuje kilka głównych krain historycznych. Z regionu Małopolski należą do niego prawie w całości ziemia lubelskaBez terenu na prawym brzegu Sanu przy jego ujściu. i większa część ziemi łukowskiejBez okolic Siedlec., a ponadto część ziemi stężyckiej i fragment ziemi sandomierskiejPrzy lewym brzegu Wisły koło Puław.. Obejmuje również części Rusi Czerwonej i Polesia leżące przy lewym brzegu Bugu. Od 1809 r. północna część obszaru między Wisłą a Bugiem znajdowała się w siedleckim regionie administracyjnym, nazywanym Podlasiem, obecnie Podlasiem Południowym.