uwzględnienie dylatacji czy dopuszczalnych miejsc przerw roboczych, na ile to możliwe zastosowanie jednego podziału obiektu na działki dla wszystkich procesów technologicznych realizowanych w obiekcie – rodzajów robót (np. konstrukcja, różne roboty wykończeniowe, instalacje elektryczne, sanitarne itd.), ilość dostępnych brygad i sprzętu, wymagany czas realizacji inwestycji, ewentualnie inne specyficzne czynniki.
Czasem uzasadniony bywa podział obiektu na działki robocze, według innego kryterium, np. według kosztów.
Sposoby wyodrębniania działek Wyodrębnienie działki roboczej, dla stosunkowo prostych obiektów budowlanych dokonywane jest na rzucie poziomym, dzieląc obiekt w zasadzie na równe powierzchniowo części. Dla bardziej skomplikowanych obiektów (pod względem możliwości podziału obiektu na działki robocze), tworzy się krzywą sumową ilości robót. Na osi rzędnych odkłada się narastająco ilość robót na długości obiektu. Dzieląc następnie wartość końcową sumy robót (danego rodzaju, np. konstrukcyjnych), na równe części, w ilości równej liczbie działek roboczych (wynikających np. z liczby brygad lub innych czynników), otrzymuje się podział obiektu na jego długości według ilości robót.