Zamężne kobiety i żonaci mężczyźni zwykle pozostają przy swoich nazwiskach, dzieci zaś przyjmują nazwisko ojca.
Współcześnie nazwiska koreańskie podzielone są na bon-gwan (klany) – rodziny w szerszym rozumieniu, z rodowodem sięgających dawnych epok historycznych. Każdy klan przyporządkowany jest do konkretnego miejsca, według patrylinearnego systemu pokrewieństwa.
Zapisy wczesnych nazwisk pochodzących z języka koreańskiego znaleźć można w okresie Trzech Królestw Korei (57 p.n.e. – 668 n.e.), lecz w miarę stopniowego przejmowania pisma chińskiego zostały one zastąpione nazwiskami zapisywanymi znakami pisma chińskiego. W latach wpływów mongolskich i mandżurskich klasy rządzące dodawały do swych nazwisk koreańskich elementy mongolskie i mandżurskie. Dodatkowo, w okresie, gdy Korea znajdowała się pod rządami Japonii w początkach XX wieku Koreańczycy byli zmuszani do przyjmowania nazwisk japońskich. W ostatnich dekadach da się zauważyć trend przyjmowania koreańskich słów jako nazwisk.
Współcześni Koreańczycy, kiedy posługują się językami zachodnimi, latynizują swoje nazwiska na różne sposoby, najczęściej zmieniając ich wymowę tak, by była jak najbliższa ortografii języka angielskiego (np. używają Rhee zamiast Lee). Niektórzy utrzymują wówczas tradycyjną koreańską kolejność nazwiska i imienia, inni zaś zmieniają porządek swoich nazwisk dostosowując go do spotykanego w większości krajów Zachodu.
Przypisy