Nie zaprzestał jednak kontaktów ze związkowcami, z którymi spotkał się 22.02.1921 r. Minister wraz z Premierem uzyskali podpis od Naczelnika Państwa na dekrecie o militaryzacji kolei. Wkrótce po jego uchwaleniu protesty objęły inne branże a także teren całego kraju. Zakończyły się 3 marca 1921 r., a dwa dni później cofnięto ww. dekret. Konsekwencjami tych protestów były zwolnienia pracowników, konflikt z Polską Partią Socjalistyczną, którego efektem był proces wytoczony przez szefa resortu redakcji „Robotnika”.
Jasiński jako minister nie rozwiązał kwestii wywłaszczeń dokonanych do 1918 r. przez władze okupacyjne pod inwestycje kolejowe. Do sukcesów należy zaliczyć: powiększenie taboru kolejowego, wspierając także zakłady specjalizujące się w jego produkcji, uporządkowanie struktury ministerstwa. Ponadto położył podwaliny organizacyjne i prawne pod funkcjonowanie Państwowej Rady Kolejowej. 13 września 1921 r. przestał być ministrem, lecz do 19. pełnił obowiązki.
Po zakończeniu pracy w ministerstwie, w lutym 1922 r. przeszedł na emeryturę. W tym samym roku został członkiem Państwowej Rady Kolejowej.