Od 1990 związany był z Instytutem Historii Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu (od 1995 Uniwersytetu Opolskiego), na którym przeszedł całą swoją drogę zawodową od stanowiska asystenta po profesora zwyczajnego, które otrzymał w 2005. Został członkiem Komitetu Nauk Historycznych Polskiej Akademii Nauk. Pełnił funkcję kierownika Katedry Historii Najnowszej Uniwersytetu OpolskiegoStruktura Instytutu - Instytut Historii Uniwersytetu Opolskiego [on-line] [dostęp: 29.02.2012].
Jest pochowany na cmentarzu parafialnym w Opolu - Grudzicach.
Ważniejsze publikacje Jego zainteresowania naukowe koncentrowały się wokół historii najnowszej i zagadnień związanych z polską emigracją polityczną po II wojnie światowej, mniejszościami narodowymi w PRL, stosunkami polsko-litewskimi oraz działalnością Armii Krajowej na Wileńszczyźnie. Do jego ważniejszych prac należąNa podstawie katalogu Biblioteki Narodowej w Warszawie.: Komendant Wilk. Z dziejów Wileńskiej Armii Krajowej (1990) Konfrontacja czy współpraca?