Umundurowanie Mundur jak w artylerii pieszej - ciemnozielony, kołnierz, wyłogi i łapki czarne, wypustki pąsowe. Naramienniki czarne, a guziki żółte z armaturą. Broń i oporządzenie jak w piechocie liniowej. Zamiast pałasza żołnierze nosili nóż faszynowy.
W 1825 roku zmieniono żółte guziki na białe. Patka rękawów wykonana była z czarnego sukna. Od 1819 roku naramienniki pąsowe z literą S wyciętą i podszytą żółtym suknem. Na patrontaszach granat o trzech płomieniach. Każda kompania saperów posiadała do prac czarne żelazne kaski i czarne kirasy dla jednego oficera, jednego podoficera i trzech szeregowców.
Chorągiew Na tle granatowego krzyża kawalerskiego w czerwonym polu, w otoku z wieńca laurowego umieszczony był biały orzeł ze szponami dziobem i koroną złoconą.
Pola między ramionami – karmazynowe, a w rogach płata inicjały królewskie z koroną, otoczone wieńcami laurowymi. Chorągiew poświęcono 17 czerwca 1827 roku w obozie powązkowskim
Zobacz też Jednostki inżynieryjno-saperskie Wojska Polskiego
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Inżynieria wojskowa Królestwa Kongresowego Kategoria:Polskie bataliony saperów Kategoria:Wojsko Polskie Królestwa Kongresowego w Warszawie Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1819