Opera Kunqu wymaga od publiczności wysokiego poziomu wiedzy, np. przez liczbę rekwizytów sprowadzoną do minimum, trzeba znać gest tkania lub jazdy konnej. Konstrukcja kompozycji charakteryzuje się zastosowaniem wiodącej melodii kunqiang (jednej z czterech wielkich melodii charakterystycznych opery chińskiej, obok bangziqiang, huangpiqiang i gaoqiang) i wirtuozowskimi schematami rytmicznymi changqiang. Łączy w jednej formie scenicznej śpiew, recytację, taniec wykorzystujący dwa podstawowe kroki taneczne oraz ruch ciała o niezwykłej różnorodności, wyrażający konkretne emocje.
Układ sceniczny jest dynamiczny, zaś charakterystyczne dla obsady są główne role młodego mężczyzny i młodej kobiety; występują też role komediowe i rola starego człowieka. Zostały one później zastosowane również w innych formach opery chińskiej. Aktorom akompaniują instrumenty strunowe, dęte i perkusyjne.
Profesjonalne zespoły uprawiające operę Kunqu działają obecnie w siedmiu miastach – w Pekinie, Szanghaju, Yongjia/Wenzhou, Chenzhou, Hangzhou, Tajpej i Nankinie.