Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej i Krzyżem Kawalerskim Odrodzenia Polski.
Życiorys Życie prywatne Jan Pańczyk, syn Jana i Zofii, urodził się 13 czerwca 1937 roku w Deszkowicach koło Szczebrzeszyna na Zamojszczyźnie, w rodzinie chłopskiej. Dwukrotnie przesiedlany w czasie II wojny światowej, przeżył wojnę i lata powojenne dzięki matce (zm. w 1995 r.) ; ojciec zmarł w połowie września 1939 r.
Jan Pańczyk ożenił się w marcu 1967 roku w Zakopanem, z Urszulą z domu Łyczek, z którą pozostał w związku małżeńskim do swojej śmierci (ponad 40 lat). W wieku 31 lat został ojcem (córka Dorota, która w 1997 r. urodziła jedyną wnuczkę profesora, Léa). W 1971 roku urodził mu się syn Jacek.
Stworzenie rodziny było głównym celem jego życia. Z pracy zawodowej i ze szczęśliwego ogniska domowego czerpał radość i satysfakcję. W notkach biograficznych, w rubryce „zainteresowania”, profesor wpisywał zawsze praca zawodowa i dom. Tak też ocenił sam siebie w wywiadzie udzielonym miesięcznikowi „Nowa Szkoła” w 1987 r. (zob. Bibliografia): Przykro mi się przyznać, ale niewiele czasu pozostaje na realizację pozazawodowych zainteresowań i zajęć. Jestem domatorem i nie mam żadnego hobby. Wszystko co robię podporządkowane jest sprawom zawodowym i rodzinie.