Wendeta – opowiadanie Honoriusza Balzaka z 1830, część Komedii ludzkiej. Podobnie jak Kobieta porzucona, opiera się na prawdziwej historii opowiedzianej pisarzowi przez Laurę d'Abrantes.
Opowiadanie na język polski przełożył Julian Rogoziński. W publikowanych przez wydawnictwo Czytelnik przekładach Komedii ludzkiej tekst ten został zamieszczony w tomie III, Warszawa 1957.
Czas powstania Punktem wyjścia opowiadania jest anegdota opowiedziana Balzakowi przez Laurę d'Abrantes poszerzona następnie o doświadczenia jego sióstr Laury i Laurencji z nauki rysunku w malarskim atelierA. Maurois, Prometeusz czyli życie Balzaka, Warszawa, Czytelnik 1970, s. 167. Utwór powstał w styczniu 1830 roku. Balzac ogłosił jego fragment w piśmie la Sihouette" z 1 kwietnia 1830 roku. Inny fragment pozwolił przedrukować 9 maja tego roku w "Le Courrier des Electeurs". W całości wydał utwór w maju w pierwszej edycji Scen z życia prywatnego. Wendetta ukazywała się potem w Scenach z życia prywatnego w 1832, 1835 (w Studiach obyczajowych) i w 1839 roku, a w 1842 roku w Komedii ludzkiej jako czwarty utwór pierwszego tomu.