Głównym polem działalności dydaktycznej, a z racji funkcji prorektorskiej i wychowawczej (specjalność Salezjanów) ks. Bolesława od 1967 był KUL, gdzie także wypromował dwóch doktorów i blisko 40 magistrów. Wykładał historię muzyki, hymnologię, wiedzę o stylach muzycznych i metodologię badań muzykologicznych i etnomuzykologicznych. Na KUL od 1984 kierował Katedrą Etnomuzykologii i Hymnologii, dyrektorował Instytutowi Muzykologii Kościelnej (1987–1989), był prodziekanem Wydziału Teologii Kościelnej (1983–1987), prorektorem (od 1989 do śmierci). Należał do podkomisji muzyki sakralnej przy Komisji Liturgicznej Episkopatu Polski.
Pisma Graduał kanoników regularnych w Czerwińsku (MAEO, t.3 1968); Śpiewy procesji palmowej w polskich rękopisach liturgicznych (XV-XVIII w., 1971, dysertacja, ms.); Repertuar śpiewów procesji palmowej w polskich zakonnych rękopisach liturgiczno-muzycznych XIII –XVIII ("Studia Theologica Varsoviensia" 1973 nr 2); Visitatio Sepulchri w polskich przekazach średniowiecznych (MAEO, t.4, 1973); Hymn "Gloria Laus" w polskich