W 1871 walczył także w Komunie Paryskiej.

W 1872 przyjechał do Galicji. Przez dwa lata pełnił funkcję zastępcy naczelnika banku włościańskiego w Gorlicach. W 1877 otrzymał nostryfikację dyplomu doktorskiego oraz veniam legendi na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego jako docent prywatny prawa rzymskiego, a w 1880 jako docent prawa cywilnego francuskiego. W 1880 otrzymał obywatelstwo austriackie. W tym samym roku został sekretarzem i notariuszem Uniwersytetu Lwowskiego. W 1888 został profesorem nadzwyczajnym, a w późniejszych latach profesorem zwyczajnym prawa rzymskiego. Publikował prace z dziedziny prawa. Udzielał się również jako publicysta na łamach czasopism.

Zmarł w sierpniu 1906 we Lwowie. Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie (w tym samym miejscu spoczął Wojciech Biechoński).

Przypisy

Bibliografia

Adam Redzik, Od powstańca styczniowego do profesora Uniwersytetu Lwowskiego – casus Stanisława Szachowskiego [w:] Galicja a powstanie styczniowe, pod red. Marioli Hoszowskiej, Agnieszki Kawalec i Leonida Zaszkilniaka, Warszawa–Rzeszów: DiG 2013, s.