W 1945 rozpoczął studia na wydziale górniczym Akademii Górniczej w Krakowie, które ukończył w 1947 uzyskując dyplom inżyniera górnika. Po studiach pracował w kopalni „Biała Ropa” w Starej Wsi k. Brzozowa przy eksperymentalnej eksploatacji ropy naftowej. W sierpniu 1947 został st. asystentem w Katedrze Górnictwa i Przeróbki Mechanicznej Akademii Górniczej.
W 1951 obronił pracę doktorską, a w 1954 uzyskał habilitację. Od 1957 pracował na stanowisku docenta, a w 1958 został mianowany profesorem nadzwyczajnym, a w 1975 został profesorem zwyczajnym. Dwukrotnie, w latach 1958–1960 oraz 1981–1984 sprawował funkcję dziekana Wydziału Górniczego AGH. W 1994 uczelnia ta przyznała mu tytuł doktora honoris causa. Pracował także w Zakładzie Mechaniki Górotworu PAN (1954–1972), przekształconym w Instytut Mechaniki Górotworu PAN (1973–1989), w którym kierował Pracownią Przemieszczeń Górotworu. W latach 1968–2003 redagował czasopismo „Archives of Mining Science”.
Był członkiem Polskiej Akademii Nauk. W 1976 został członkiem korespondentem, a w 1989 członkiem rzeczywistym. W latach 1981–1995 pełnił funkcję przewodniczącego Komitetu Górnictwa PAN, od 2005 jest przewodniczącym honorowym.