W latach 1997–1998 był doradcą premiera ds. prawa państwowego i praw człowieka. 22 maja 1998 otrzymał nominację na stanowisko ministra spraw wewnętrznych z rekomendacji Związku Ojczyzny. Funkcję tę pełnił do 10 czerwca 1999. Od 1999 do 2000 był prezesem Najwyższego Sądu Administracyjnego. W 2000 został docentem w katedrze prawa administracyjnego na Uniwersytecie Michała Römera w Wilnie. Od 2006 pełnił funkcję dyrektora instytutu prawa, a później dziekana Wydziału Prawa Uniwersytetu Witolda Wielkiego w Kownie. W 2004 został przewodniczącym Litewskiego Stowarzyszenia Prawników.
W 2000 odszedł ze Związku Ojczyzny do Umiarkowanego Związku Konserwatywnego byłego premiera Gediminasa Vagnoriusa. Był wiceprzewodniczącym tego ugrupowania. W 2006 ponownie przystąpił do TS, uzyskując w wyborach samorządowych w 2007 z listy tego ugrupowania mandat w Radzie Miejskiej Wilna. W wyborach parlamentarnych w 2008 został posłem, wygrywając w okręgu Taurogi. W 2012, 2016 i 2020 uzyskiwał poselską reelekcję z listy krajowej.