Tryb życia Często spotykany w parach; czatuje na eksponowanych gałęziach lub wierzchołkach drzew. W szybkim locie gwałtownie uderza skrzydłami, chwyta w powietrzu owady, drobne ptaki i nietoperze.
Rozród Gnieździ się w naturalnych szczelinach drzew, dziuplach dzięciołów czy papug, w starych gniazdach trogonów umiejscowionych w termitierach, na klifach lub w szczelinach budynków. W lęgu 2–4 jaja o białej skorupce gęsto nakrapianej żółtobrązowymi i czerwonobrązowymi wzorami. Inkubacja trwa 4–7 tygodni. Samiec poluje i dostarcza pożywienie wysiadującej, a potem opiekującej się pisklętami samicy. Młode są opierzone po 35–40 dniach od wyklucia.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje sokoła białogardłego za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. W 2019 roku organizacja Partners in Flight szacowała, że liczebność światowej populacji mieści się w przedziale 0,5–5,0 milionów dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznaje się za spadkowy ze względu na utratę i degradację siedlisk.
Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Sokołowate Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1800 roku Kategoria:Taksony opisane przez François Marie Daudina