97, Cambridge University Press, 1973..

Inne nazwy W zachodniej Europie wikingowie byli również nazywani ludźmi północy, czyli Normanami a przez Niemców jako Ascomanni („ludzie jesionu” od rodzaju drewna, z którego budowali łodzie)Adam z Bremy 2.29., Lochlannach („ludzie wody”) wśród Celtów oraz Dene („Duńczycy”) wśród Anglosasów.

Słowianie, Arabowie oraz Grecy bizantyjscy nazywali ich Rusami lub Rhosami (), co prawdopodobnie wywodzi się od rōþs-, związanego z wiosłowaniem lub Roslagen, środkowo-wschodnim rejonem Szwecji, skąd pochodziła większość wikingów odwiedzających ziemie Słowian.

Słowianie i Grecy nazywali ich także Waregami (ze staronordyckiego Væringjar „zaprzysiężeni ludzie” lub prasłowiańskiego trzonu *war – „zysk”).

Ramy chronologiczne „burzy normańskiej” (epoki wikingów) Konwencjonalna ok. 800 – ok. 1050 (pokrywa się ze stopniem chrystianizacji państw skandynawskich).

Symboliczna 793 – złupienie klasztoru angielskiego na wyspie Lindisfarne. 1066 – w bitwie pod Stamford Bridge zginął z ręki Anglosasów król Norwegii Harald III Hardraada (tj.