Normanowie (czasami nazwa używana tylko w odniesieniu do potomków pierwotnych wikingów, którzy osiedlili się w północnej Francji) skandynawscy, głównie Swionowie, organizowali wyprawy do krajów położonych na wschód i południe od ich ojczyzny, docierając do Bułgarii Kamskiej, Rusi Kijowskiej, Bizancjum, a nawet Kalifatu Bagdadzkiego. Wikingowie dotarli też do Ameryki Północnej na długo przed Kolumbem. Dopłynęli do półwyspu Labrador – Winlandii (wschodnie wybrzeże Kanady).
Nazewnictwo Etymologia Pochodzenie słowa „wiking” nie jest jasne. Możliwe, że pochodzi od słowa vik, czyli zatoka lub od nazwy prowincji Viken nad zatoką Oslofjorden. W formie wicinga, wicingas zostało po raz pierwszy użyte dla określenia małych grup pirackich w anglosaskim poemacie Widsith z VII wiekuProceedings of the Sixth Viking Congress, Uppsala, 3-10 August, Bonaes, Dalarna, 10-12 August, 1969, Almqvist & Wiksell, 1971 str. 101; Philip Parker. Furia ludzi Północy, Dzieje świata wikingów. ; Wydanie: 1 (2016) str. 16.