Oprócz króla swoją osobną służbę szatniarską posiadała jego małżonka. Szczególnie rozwiniętą służbę szatną tego typu wykształcono w XVIII-wiecznym Wersalu, gdzie szatna (fr. dame d'atour) należała do grona najbliższych, najbardziej zaufanych towarzyszek królowej.
Swoje własne służby szatnicze, z szatnikiem na czele, zdarzało się ustanawiać bogatszym rodom książęcym i magnackim, w Polsce m.in. Radziwiłłom. Podobnie jak na dworze królewskim, szatni magnaccy mieli za zadanie zakup garderoby, kontrolę nad jej wykonaniem i utrzymywanie jej w należytym porządku. Należeli do grona tzw. oficjalistów, czyli najważniejszych osób na magnackim dworze, obok m.in. koniuszych, podskarbich, łowczych czy podczaszych.
Przypisy
Kategoria:Zawody historyczne